WOORDEN VOORAF

Gedichten uit eerdere bundels, gedichten geschreven voor een poëzieroute in Beauvoorde en Oostende, voor een poëziescheurkalender en bloemlezingen, ze zijn hier bij elkaar gebracht. Samen met de niet eerder gepubliceerde cyclus Rozenschaal is het een aangename en intrigerende bloemlezing uit het oeuvre van Hannie Rouweler. De verstaanbare dichteres die haar leef- en liefdesterrein nog niet zo lang geleden heeft verlegd van Nederlandse plaatsen naar Vlaanderen. Dat is op een welkome wijze door gaan klinken in haar dichtwerk.
Rouweler, einde jaren tachtig debuteerde ze met Regendruppels op het water. Drie volle handen bundels later, zijn de regendruppels veranderd in sneeuwvlokken in een uitnodigend landschap. Poëtische sneeuw wel te verstaan. Deze woorden van sneeuw blijven liggen, fonkelen en knisperen, naar gelang wie er langskomt en oog voor heeft. Oog en oor. Wie goed luistert, hoort bijna altijd ergens wel een stroompje water onder de sneeuwlaag zijn weg gaan. Samengekomen dauwwater van boombladdruppels, regen, en toekomstig zeewater. Overal is het de hartstocht die doorklinkt, nu eens hardop zingend, dan weer andante en een paar gedichten verder gelijk schrijnend mooie Bachtonen uit een van zijn tijdloze cellosuites. Er is geen ontkomen aan dat dit klassieke associaties oproept. Laat u daar niet door van de wijs brengen, ook hedendaagse componisten zoals Arvo Pärt passen goed bij Rouwelers werk. Let wel, poëzie, goede poëzie, is vanzelf al een klankschaal. Ga dat dadelijk zelf maar merken wanneer u de gedichten leest of u voor laat lezen, het maakt niet uit waar u bent. Want de gedichten van Rouweler vragen er ook om hardop gelezen te worden. Haar woorden treffen je als een donderbui, een meiregen, een sneeuwstorm of een zacht sneeuwen op toe te dekken aarde. Je wordt erdoor geraakt. Haal je tong langs je lippen voor de regendruppels en laat de kristallen op je huid smelten. In tegenstelling tot winterkou, word je er warm van. Wat het allermooiste is van Rozen verwelken, bloemen: wat voor weer het ook is, het weer gaat steeds voorbij, maar deze bundel blijft bestaan.


Henk van Zuiden