I died for beauty, by Emily Dickinson

First print Time and Eternity poem X, 10

Johnson poem 449 | Franklin poem 448

I died for beauty, but was scarce

Adjusted in the tomb,

When one who died for truth was lain

In an adjoining room.

He questioned softly why I failed?

"For beauty," I replied.

"And I for truth, — the two are one;

We brethren are," he said.

And so, as kinsmen met a night,

We talked between the rooms,

Until the moss had reached our lips,

And covered up our names.

*****

Dla piękna umarłam, ale było mnie mało

Upasowanej w grobie,

Gdy spoczął ten, co umarł za prawdę

W sąsiednim pokoju.

Gładko zapytał, dlaczego przegrana?

„Dla piękna”, odparłam.

„A ja dla prawdy — to jak dwoje;

My bratanki”, zagaił.

Jak krewniacy, kiedy spotyka ich noc,

Trwaliśmy przez izby w rozmowie,

Aż mech sięgnął naszych ust,

I zakrył imiona.