Schilderswijk (poem) by Muhammad A. Al Mahdi on AuthorsDen

Schilderswijk
by Muhammad A. Al Mahdi → (All Poetry by Muhammad A. Al Mahdi)
Not rated by the Author.

Save

Schilderswijk is the migrant quarter of The Hague, effectively a society within society, an area populated and frequented solely by migrants from Africa/Asia and their descendends who remain migrants forever. If you don't speak Dutch or Afrikaans, please ignore the original version of the poem and go to the English version directly.
-------------------------------------------------------------- Mijn Schilderswijk De buurt van dromen Ik geloofde het nooit Dat ik van je hou Ik geloofde het nooit dat ik ooit een gedicht zal gaan schrijven In deze ongeliefde taal Met de blanke schreeuw van de meeuwen Over de Scheveningse duinen Die voortbreekt uit de diepste grond Van de grijze Noorse vloed Gaat mijn ziel uit in zinj hartstocht En vertrekt naar de zee Witte schepen gaan varen Naar de landen van zon Zal je ooit terug komen, M'n hart? Zeg het niet! Ik weet wat je voel Op dit vreemde moment Met het zout tussen je tanden En met de bloem van de woestijn In je uitgedroogde ziel Het was de zouk op het plein En de buurt van moskeen tussen grachten een thuisland wel, Maar ook een haven Van liefde 'n opvang voor de zachtheid Die ik voel Zonder het te weten En die ik nu zonder schaamte Begrijp Een verborgen oase van licht En van de stilte der gedachten Die ik toen nooit uitsprak (Ik zal niet spreken van 't geweld En van het ander soort stilte Die het stilte van een graaf is geweest Dat nu open raakt Zoals een wond of 'n litteken in de wind Die op mijn oogen slaan, m'n zoekende oogen in de nacht Die nooit meer kunnen worden gesloten) Heb je me eens gezien? Ik was de buurman die je niet kende Die jullie zagen en nooit hebben gezien De man uit die buurt Waar jullie nooit wilden gaan wonen En die jullie daarom Niet kunnen kennen Zijn jullie altijd blind geweest? Hoe is de bom gaan Ontploffen? Mijn ziel vliegt door de lucht Wat zie je? 'n vreemde vogel? Zijn het jullie Of ben ik het geweest? Wat maakt dat uit Als wij vliegen naar de dood toe Zoals een meeuw naar de wind toe vliegd Over de grijze Noorse Zee Wat koud het is geworden! Jullie begrijpen noog steeds Niets Wel leefde ik in een ghetto Maar mijn liefde, mijn Schilderswijk Was een droom van 'n thuis Waar mijn ziel kan voortleven In een nieuwe lichaam En waar ik mijn eerste stap kan gaan doen Terug Naar het moederland Van het hart -------------------------------------------------------------- My schilderswijk District of dreams I never believed That I love you I never believed I would once write a poem In this language unloved With the blank cries of the sea gulls Over Scheveningen's dunes Forthbreaking from the deepest bottom Of the grey and cold Northern stream My soul goes forth in its yearning And makes its way to the sea White ships are sailing For the lands of the sun Shall ever you return, My heart? Do not say anything! I know what you feel In this strange moment With the salt between your teeth And the flower of the desert Down in your dried-up soul It was the souq in the plein And the neighbourhood of mosques between grachts A homeland, though But also a haven Of love A shelter for the tenderness That I felt Without knowing And which I now without shame Understand A hidden oasis of light And of the stillness of thoughts Which I never spoke out in those days (I shall not speak of the violence And of the other kind stillness That was the silence of a grave Which now broke open Like a wound or a scar in the wind That beats my eyes My searching eyes in the night Which never again can be closed) Did you ever once see me? I was the neighbour you didn't know Who you saw and who you never did see The man from that district Where you never wanted to live That's why you can't have Known me Have you been blind all the time? How has the bomb gone To explode? My soul flies through the air What do you see? A strange bird? Were it you Or was it me? What does that matter As we fly toward death Like a sea gull flies toward the wind Over the grey Northern Sea How cold it has become! You still don't understand A thing Of course, I have lived in a ghetto But my love, my Schilderswijk Was the dream of a home Where my soul can live on in a new body And where I could do My first step Back To the heart's Motherland

Reviewed by Regis Auffray

Reviewed on March 2, 2005

This is wonderfully poetic and a lesson in world education for me, Mahdi. Thank you for sharing this beautifully eloquent offering. Love and peace to you. Regis

Reviewed by Aberjhani

Reviewed on February 5, 2005

The soul of your poetry seems indigenous to regions of creative consciousness and spiritual vitality that few souls, like angels, dare to tread. Even more than making a gift of its own beauty, this poem does a tremendous service to the denizens of schilderswijk, a word and a people with which I was unfamiliar until now.

Reviewed by M. B. (Reader)

Wow, *Schilderswijk* is an intense drama cleverly crafted with beautiful word play. I am so impressed that you can write such beauty in two vastly different languages. :)

Reviewed by Judy Lloyd (Reader)

Reviewed on February 4, 2005

I would say that this is very powerful indeed and you have done extremely well on this.

Reviewed by Karla Dorman, The StormSpinner

Excellent, although I don't speak Dutch or Africaans; enjoyed the English portion very much. :) Well done!

(((HUGS))) and love, Karla. :)

Reviewed by Karen Lynn Vidra, The Texas Tornado

nice write in both languages! well done! :)

Reviewed by Sue Hess

fantastic!!