Ο άνθρωπος που τρέχει

Αφιερωμένο σε όλους τους ανθρώπους που αγωνίζονται ακατάπαυστα να επιβιώσουν καλύτερα απορρίπτοντας της ύλης τον άσβεστο πόθο

Ο άνθρωπος που όλο τρέχει

Ποτέ δεν μπορεί να ηρεμεί

Γιατί η ανάγκη του για επιβίωση

Του έχει γίνει σαράκι στην ψυχή

Κι’ όλο τρέχει μα ποτέ δεν φθάνει

Γιατί ο στόχος του έχει τώρα ταξιδεύσει

Μακριά στην Δύση και την Ανατολή

Παίρνοντας μαζί του την ελπίδα για προκοπή

Έτσι πολύ απελπισμένος γρήγορα περπατάει

Κάθε μέρα, όλη μέρα, από την μικρή αυγή

Χωρίς να μπορεί ούτε στιγμή να ξαποστάσει

Γιατί το άγος της ύλης του έχει πάρει την δυνατή αναπνοή

Γι’ αυτό, χαλάρωσε γοργοπόδαρε μας προσκυνητή

Της εφήμερης ζωής μας, μικρέ, ασήμαντε διαβάτη

Όλα τελικά πάνε με τον δικό τους ρυθμό και λογική

Στην ζωή, την δουλειά και σ’ όλη την θεία πλάση

Να δίνεις τον αγώνα σου είναι πάντα καλό

Αν έχεις μόνο ένα στόχο και μοναδικό σκοπό

Να διαβαίνεις το μονοπάτι σου το σκληρό

Με ένα χαμόγελο και ένα μεγάλο ‘σ’ αγαπώ’

Ι. Κυριαζόγλου

2/6/2025