მე ამ დღეს უფრო დიდხანს ველოდი, შემდეგ, რაც ლოდინს ლოდინი ეწოდა,რაღაც საოცარი მწუხრის მელოდია,მკაცრისიჯიუტით ცისკენ მეწეოდა.მიწაბარბაცებდა, ზეცა ირწეოდა,შემდეგყველაფერი ახლიდან იწყებოდა.ასეთიიყო დაბადება...იყო სიჩუმე და ირგვლივ ყველაფერი ისე ზანზარებდა, ისე მრისხანებდა,რასაცვიხსომებდი, რასაც განვიცდიდი,ვეღარცვივიწყებდი, ვეღარც ვიხსენებდი.ისეწრიალებდა მაშინ დედამიწა,ისე ტრიალებდა, როგორც კარუსელი,მაინცშევძელი და თვალი შეგასწარით,მაინცმოვაღწიე, მაინც გავუძელი! ასეთიიყო დაბადება...მეამ დღეს უფრო დიდხანს ველოდი,თუმც, ზოგჯერ არც ვიცით,რასვარქმევთ მოლოდინს,დრომიდის, დრო მოდის, ლოდინსკი ვერ ვასწრებთ,ვერვამჩნევთ, ვერ ვარჩევთ, ვერვარჩენთ ბოლომდის! ამდღეს მაშინაც ბურუსი მეხურა _რბილი და ქათქათა ღრუბლების მანტია,მაშინაც მინდოდა დიდი მზე მეხილა და ნატვრა ლოდინის ნაჭუჭში ჩავტიე.მაშინაც ცის კიდე მიფრთხობდა სიმშვიდეს და ახლაც არ ვიცი, ისეთი რა დამრჩა, იქ, სადაც დაიმსხვრა სიზმრების სკივრი დამხოლოდღა ხილვების სურვილი გადარჩა.მას შემდეგდამჩემდა ყველა ის თვისება ახლარომ რატომღაც თავს აღარ მახსენებს,ახლაყველაფერი სიტყვებით ივსება,მაშინ კი სიტყვებით სიტყვაც ვერ ავხსენი.
I have taken pride in writing this novel as so many people have the wrong impression on bikers because they dress in leather clothing which is to protect themselves in case of an accident. The majority of bikers are known Policemen, Firemen, Doctors,
A true page-turner, Jeff Ovall’s futurist work of fiction peers into the history of a world not yet realized, yet ominously closer than most could imagine. A time in which the past has been reborn and humankind, in all its glory and misery, has final
Share
Print
Save
Follow
